Sommige kunstenaars komen onverwacht in de vergetelheid terecht. Dit overkwam de schilder H.J.Haverman (1857-1928). De kunstcriticus Johan de Meester noemde hem in 1930 "…een markante, geheel eigen persoonlijkheid, een zuivere, belangwekkende figuur, die een plaats vooraan inneemt in de Hollandsche schilderkunst van zijn tijd."
Bij zijn leven werd hij dan ook in één adem genoemd met zijn Tachtiger-vrienden Breitner, Witsen en Israëls. Dit is volkomen terecht, want zijn knappe en levendige schilderijen, tekeningen, etsen en litho’s zijn bijzonder de moeite waard.
Daarom waren wij trots dat wij in 2008 een tentoonstelling gepresenteerd hebben van het werk van H.J.Haverman, de eerste na zijn overlijden, bijna tachtig jaar geleden.

Haverman volgde zijn schildersopleiding als leerling van August Allebé aan de Rijksacademie te Amsterdam. Na zijn examen in 1878 stelde een koninklijke subsidie hem in staat gedurende een jaar lessen te volgen bij Karel Verlat aan de Antwerpse academie. In 1880 keerde hij terug naar Amsterdam waar hij, samen met Wally Moes en Jan Voerman, als der eersten de eer kreeg gebruik te maken van een loge aan de Rijksacademie, bestemd voor getalenteerde en gevorderde leerlingen.

Volgend op deze opleidingsjaren betrok Haverman een atelier op het adres Oosterpark 82 te Amsterdam, tegenwoordig bekend als het ‘Witsenhuis’, waar later, behalve Willem Witsen, o.m. de kunstenaars G.H. Breitner en Isaac Israels gewoond en gewerkt hebben.
In 1889 maakte Hendrik Haverman een reis naar Marokko en Spanje, waar hij zich liet inspireren door de exotische omgeving. Terug in Nederland vestigde hij zich in Den Haag, waar hij zich ontwikkelde tot een vermaard portretschilder en een prominente rol in het kunstenaarsleven innam. Zo werd hij lid van de Haagsche Kunstkring, waarvan hij in 1896 voorzitter was van de afdeling Beeldende Kunst, en van Pulchri, waarvan hij voorzitter was van 1921 tot 1923.

Zijn werk viel goed in de smaak bij diverse grote verzamelaars w.o. H.W.Mesdag, die diverse werken van Haverman bezat, en Teding van Berkhout, wiens verzameling tegenwoordig deel uitmaakt van het Teylersmuseum.
Bovendien was Haverman actief als graficus. In de periode 1885-1896 was hij lid van de Nederlansche Etsclub, waarvoor hij diverse prenten leverde, en vanaf 1896 maakte hij onder meer meerdere litho’s en schreef hij diverse artikelen voor het weeklad De Kroniek.

In 1918 kreeg Haverman ter gelegenheid van zijn zestigse verjaardag een ‘eeretentoonstelling’ aangeboden in Pulchri Studio te Den Haag.
Bij zijn overlijden in 1928 was hij Officier in de Orde van Oranje-Nassau, Ridder in de St. Michaëlsorde van Beieren, drager van het Kruis van Verdienste van Hongarije en Ridder in de Leopolds-Orde van België.