Max Reneman

Groningen 1923 - 1978 Cinisi, Palermo

Reneman mocht van zijn vader - die een groothandel in tandtechnische apparatuur had - alleen kunstenaar worden als hij ook een 'echt vak' leerde. Hij studeerde tandheelkunde, was tandarts in Groningen en wetenschappelijk medewerker bij de vakgroep tandheelkunde aan de Universiteit Utrecht.
Na zijn doctoraal vestigde hij zich in 1947 in Amsterdam. Hij volgde daar lessen aan de Rijksnormaalschool voor Tekenleraren en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten en ontplooide zich als beeldhouwer en kunstschilder. Naast kunstenaar bleef hij actief als tandarts en specialiseerde zich in tandprothesen.
In 1960 werd Reneman voorzitter van kunstenaarsvereniging De Keerkring, die jaarlijks in het Stedelijk Museum exposeerde. Hij raakte betrokken bij alternatieve kunstuitingen in de jaren 60 en 70. Hij richtte in 1970/1971 met onder anderen Robert Jasper Grootveld en Theo Kley het Deskundologisch Laboratorium op.
Reneman was van huis uit katholiek en kreeg meerdere opdrachten ter verfraaiing van kerken, waarvoor hij onder meer wandreliëfs maakte. In zijn werk is de vogel een terugkerend thema, zij het vaak in een abstracte vorm. Reneman kwam op 55-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk voor de kust van de noordelijke provincie Palermo, Sicilië. Hij werd begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied.